เถียงนาและเธอ | Mini hut

|เถียงนาและเธอ
 
หน้าบ้านพักครู ที่โรงเรียนมัธยมประจำอำเภอยางชุมน้อย บ้านเกิด 
 
ผมสั่งเถียงนาน้อยจากช่างทำเถียงอาชีพไทบ้านธาตุน้อย มาตั้งหน้าบ้านพัก ข้างโรงจอดรถ 
เป็นเถียงนามุงไพหญ้าคา สะแนน-แคร่ไม้ไผ่ขนาดสองคูณสองเมตรครึ่ง ทอดตัวอยู่ตรงกลางเสาไม้หน้าสาม น่านั่ง-นอน
 
เรา มีป้านอง พี่มณฑา เมีย และผม ใช้เป็นที่นั่งเล่น นอนเล่น พูดคุย กินข้าว…
 
ข้างเถียงนั้น ป้าซื้อเฟื่องฟ้ามาตั้งหนึ่งกระถาง ส่วนใหญ่ป้าล่ะ เป็นคนรดน้ำ ดูแล
 
เธอเติบโตตามกาลเวลา จนวันหนึ่งก็เลื้อยขึ้นบนหลังคาเถียง แตกต่อก้านแผ่ใบให้ดอก 
พอบาน กลายเป็นพวงระย้าสีชมพูดูช่างน่าชมยิ่งนัก
 
วันหยุด ผมมักมานั่งเล่น และเฝ้ามองพวงระย้าที่ห้อยลงมาตรงมุมชายคาเถียง
 
เหมือนเธอทักทายผม  เหมือนผมได้พบเพื่อนเก่า  เราสบตากันและก้าวออกเดินทางไกล
ไปสู่แผ่นดินที่แสนคุ้นเคย  ที่ไหนสักแห่งซึ่งแสนรื่นรมย์
 
|คีต์ คิมหันต์
อัง  20 ตุลา  2563

| Mini hut

In front of the teacher house At the secondary school in Yangchum Noi district, hometown

I ordered to argue Na Noi from an arguing maker of Thai Ban That Noi. Come to set in front of the house Beside the garage

Arguing Na Mung Phai Ya Kha Sanan – a bamboo litter, the size of two by two and a half meters. Lie in the middle of the front three wooden poles

We have Pung Ong, Monta Wife and I use it as a place to sit, lie down, talk, eat

Beside that argument Auntie bought one pot of bougainvillea.

She grows with time Until one day he climbed on the roof to argue Splits towards the stem and leaves the flowers

When it bloomed into a pink chandelier, it looked very dazzling.

On holidays, I often come to sit. And watched the chandelier hanging down in the corner of the eaves, arguing

Like she greets me Like i met an old friend We met each other’s eyes and set off on a long journey.

To a familiar land Somewhere pleasant.

| Story by Kita Kimhanta
Wed 20 October 2020 | Translate by https://translate.google.co.th/

 

เผยแพร่โดย

SaimingSainan

คำเขียนคน คนขายคำ

ใส่ความเห็น